පස්සෙ අපේ රටටත් ආවත්... සකුරා මල් පිපෙනව කියල කියමනට අපි කියන්නෙ ජපන් රටේ කියලයි. එතකොට කොහොමෙයි සකුරා මේ දේසේ හටගන්නෙ. ගීතයේ පද පෙළ ගත්තොත් මුල ඉඳලම අපබ්‍රංසයක්!

මුළු සොබාදහම කණපිට හැරිල... සාගර පතුලෙන් පටන්ගෙන පොළොවේ ඉඳල හඳ, තරු අතරට යනකම්. නෑ ඊටත් එහා... දිව්‍යලෝකෙ වෙනකම්. මුලු ලෝකෙම විපරිත වෙලා! ගස්, මල්, කුරුල්ලො, සතා සීපාවා, හඳ, තරු, මිනිස්සු ඔක්කොම රුයිතෙට. කොටින්ම කියනවනම් දෙව්ලොව දහම් සාකච්ඡා කරන... සුදම් සභාවෙත් ගැටලු.

 

ලෝක විනාසයක් ගැනද, සමාජයේ තියෙන අවුල ගැනද ??

 

ගීතය ලියාපු සුනිල් ආරියරත්නතුමා නං කියලා තියෙන්නෙ එකම සාම්පලේ වට්ටෝරුවට විරුද්ධව වගේම කවුරුත් නොලියපු පන්නෙ එකක් ලියන්න ඕන නිසා මේ පද පෙළ ලියවුනාය කියල. විප්ලවීය මතවලට උදව්දෙන විදිහට ලියවුනු බවකුත් ඒ අතරේ කියවෙනව. ඔහුගෙ පළවෙනි ජනප්‍රිය ගීය මෙය බවත් සහ මේ පදරචනාව ඔහුගේ ජීවිතයේ හැරවුම් ලක්ෂයක් බවත් සඳහන්. ඒ වගේම සිංහල ගී ක්ෂේතයට මේ වෙනස අලුත් උනත් ජනකවි වල මේ වාගේ අභව්‍ය සිද්දි ගැන කියවෙන ආරේ ඒවා ලියවිලා තියෙන බව තමයි එතුමානං කියල කියන්නෙ.

 

හුම් ඒ කෝම උනත් පිට දීපංකරවල මේ ආදී මායා යතාර්තවාදයට/ ෆැන්ටසියට වැටෙන... චිත්‍රපට, ගීත, චිත්‍ර, කෙටි - දිග කතා ආදී කළා නිර්මාණ බොහොමයි. ඒ නිසා මේ වගේ රාමුවෙන් එපිට වෙන නිර්මාණ වෙනසකටත් එක්ක අගෙයි. සහ මම දන්න හැටියට මේ ගණයට වැටෙන තවත් සිංහල ගීත නැහැ හෝ නැතිම තරම්.

 

ගීතය පටන් ගන්නෙ අර කීව වගේ ලංකාවේ හට නොගන්න මලකින්. එතන ඉඳන් අර කලින් කියාපු විදිහට පද රචනාවේ  හැම පේලියකින්ම කියවෙන්නෙ විකාර රූපී සිදුවීම් පෙළක්. ඒ හැර අදහසක් හෝ නිසි අර්ථයක් පද පේලියේ නෑ.

 

සකුරා මල් පිපිලා, ඒකත් නිලට තියෙන වනයේ. උදේට පායන ඉර, රෑ අහසට ඇවිදින්. - සොබාදහම විපරිතයි.

 මාලු වෙරළේ ඇවිදිනව. නයි, පිඹුරෝ, සිංහයෝ ආදී ගොඩබිම වාසී සත්තු අහසෙ නටනව - සත්තු විපරිතයි.

 බෝනික්කෝ පාසල් යන අතරේ, පොඩි කුරුල්ලො වර්ගයක් කූඹි ළමයින්ට උගන්වනව. - සමාජයේ system එක විපරිතයි. 

අහස කඩාගෙන වැටෙනව. හඳ වයසට ගිහින්. දහම කතාකරන දිව්‍යලෝකෙ ගැටුම් - ලෝක පාලක ධර්.ම විපරිතයි.

 

රූපක, සංකේත භාවිතයෙන් කියාපාන්න ඕන... ව්‍යවුල් බව/ විපරිත බව පද පෙළට අපූරුවට එකතු කරල තියෙනව. ඒ වගේම ඊට හරියනම විදිහේ සරල තනුවකින්, වාද භාණ්ඩ කීපයකින් සංගීතවත් කරලා ගායනා කරන නන්දා මාලිනීයන්ට හැකි වෙලා තියෙනව. වෙනස් තාලේ, කවුරුත් දන්න සිංදුවක් නිවාඩු පාඩුවක රස විඳිමු.

 

සමහර විට, අහස අතුරුදහන් වුන දවසක... සකුරා මලක් හුළඟට පාවෙලා ඇර තියෙන කවුළු පියන් දිගේ එන්න බැරිකමක් නෑ!

Read More

පව් කමා කිරීම

පල්ලියේ පාපොච්චාරණයට ගිය තරුණයට එදා father වෙනුවට sister කෙනෙක් ඉස්සරහා තමයි තම පව් කමා කරන්න වුනේ.

"සිස්ටර්, එක වැහිබර දවසක සීතල වැඩි කමට අපේ තරුණ ඉංග්‍රීසි ටීචර් එක්ක මගේ අතින් වරදක් වුණා. තවත් වැස්ස දවසක මම විතරක් ඉන්න වෙලාවක  ගෙදරට ආපු නෑදෑ ඇන්ටි කෙනෙක් එක්කත් ඒ වගේම වරදක් වුණා.

පස්සේ දවසක ඉස්පිරිතාල වාට්ටුවේ නර්.ස් කෙනෙක් එක්ක තනිවුන වෙලාවකත් මට හැඟීම් ඇවිස්සිලා ඇයත් එක්ක වරදේ බැඳුනා!

කොල්ලා තව විස්තර කියන්න හදනකොටම, එළියේ අහස ගොරවන සද්දේ ඇහුණු සිස්ටර් කලබල වෙලා මෙහෙම කිව්වා..

“හරි හරි... ඔය කරපු පව්වලට මම දිගටම යාඤා කරන්නම්. කරුණාකරලා ඔයා වහින්න කලින් ගෙදර යන්න!”

 

ගව රෝගය

පිස්සු ගව රෝගය ගැන පශු වෛද්‍යවරයෙක් එක්ක සාකච්ඡාවක් කරන්න නිවේදිකාවකට සිදුවුනා.

නිවේදිකාව: ඩොක්ටර්, ඇත්තටම මේ අහිංසක එළදෙනුන්ටත් පිස්සු හැදෙනව නේ. ඇයි ඒ?

ඩොක්ටර්: ඊට කලින් මට කියන්න බලන්න එළදෙනෙක්ගෙන් දවසකට කී පාරක් එළදෙනුන්ගෙන් කිරි දොවනවාද?

 නිවේදිකාව: දවසට එකපාරක් හරි දෙපාරක් හරි වගේ...

ඩොක්ටර්: හරි, එළදෙන්නු පට්ටි දාන්නේ කී පාරක්ද?

නිවේදිකාව: අවුරුද්දකට එක පාරක් වගේ නේ..

ඩොක්ටර්: ඉතින් හිතන්නකෝ... දවසට දෙපාරක් තනේ අතගාලා, අවුරුද්දටම එක පාරක් පට්ටි දැම්මම මොන වැස්සිටද පිස්සු නොහැදී තියෙන්නේ?

Read More

සෑම දෙයකම මුල... නව ආරම්භයක් කියනව නෙව. ඒත් ඔය නව ආරම්භ කියන ඒවා මහ අමාරු වැඩ. ලොකු ජවයක් ගන්න ඕන අලුත් වෙනසකට. පාඩම් නොකර ඉන්ට හාදයෙක් පාඩම් කරන්න පටන් ගන්න එක කොච්චර අමාරුද කියල අපි හොඳ හැටි දන්නව නෙව.

ඒවාගේම ජීවිතේට ජිම් එකක් ලඟින්වත් නොයන කෙනෙක් ජිම් එකට යන්න පටන් ගන්නත්, කෑම ලෝලියෙක් එක වේලක් නොකා ඉන්න දරන උත්සහයත්, බේබද්දෙක්ට නොබී එක දවසක් ඉන්නත්..... ආදී ඔය කීව නොකීව හැම එකක්ම හරි අමාරු වැඩ. ඒ කියන්නෙ දෙයක් අලුතින් පටන් ගන්න එක අමාරු කටයුත්තක්ම තමා! ඒත් දෙයක් අලුතින් පටන්ගන්නවටත් වඩා අමාරු කටයුත්තක්ද මන්ද... ඒ දෙය පවත්වාගෙන යෑම. දවසක් කොහොම හරි තටමල තටමලා, අමාරුවෙන් පැයක් වේලපහ නැටිට්ටට මොකද මේක දිගටම කරන එක ඊට සමාන නෑ. ඒ කියන්නෙ ඊට අමාරුයි. අමාරුයි කියන්නෙ මාරම අමාරුයි. අම්මප!

බොරුද කියන්නෙ? දැන් මේ blog එකක් පටන්ගත්ත වගේද මේක nonstop ලියාගෙන යන එක. මාර අමාරුයි!

මේක ගැන නිකමට ලියලවත්, බැඳිල තියෙන මකුලුදැල් ටික කඩලා දාන්න කියල හිතුන... මේ ලඟදි ඇතුවත් බැරි නැතුව කොහොමත්ම බැරි, වැඩක් ගන්න මනුස්සයෙක්ට නිදානයක් වෙන social media එකේ සැරිසරදී මුණගැහුණු ඉංගිරිසි වචනයක් හන්ද. කොන්සිස්ටැන්සි. Consistency.

මේ consistency/ අඛණ්ඩතාවයට මානසික උත්තේජනයට විතරක් තිබීම නොසෑහෙන බව තමයි විද්‍යාත්මක සටහනක තිවනෙ. වැඩිදුරටත් කියල තිවන ක්‍රමවත් system එකක් තිබීම තමයි පිළියමක් කිරීමේ ආරම්භය කියලත්. ආයෙ කියල තිබ්බ දිගට එකම ක්‍රියාව එකම වෙලාවේ නැවත නැවත කරද්දී මොලයේ Habit Loop එකක් හැදෙනව කියල හිටං. මේක වර්.ධනය උනහම නිරුත්සාහිකවම ඒ දේ කරන්න ඇහැකිලු.

 

ආන්න ඊටත් පස්සෙ පුලුහං අර ලූප් එක ගලෝගන්න පුප දාගෙන ආයෙම වෙන අඛණ්ඩතාවයක් පවත්වාගෙන යන්න. ඊටත් පස්සේ පුලුහං ඒ ගලවන්න ගත්ත අඛණ්ඩතාව ගලව ගන්න තව අඛණ්ඩතාවයක් පවත්වාගන්න. ආයෙම....... 😂

කෝම උනත් කියන්ට ඕන අඛණ්ඩතාවය පවත්වාගැනීම අපහසුයි. කරොත් මරු!

Read More

පෙරදා මහ රෑ, මා සිහිලැල් උර මඩලේ, මුහුණ හොවාගෙන ළසොවින් වැළපුන...

 

ලඟදි නන්දා මාලනියගෙ සින්දු කීපයක් එකදිගට වාගෙ, නිදහස් වෙලාවල play උනා. ඇයගෙ ගොඩක් කතාබහට ලක්වුණ ගීත ගත්තොත්... ඒවා රැඩිකල්, වාමාංශික මතවාදී/ දේශපාලනික අදහස් තියෙන ඒවා කියල තමයි පරසිද්ධ අදහස. ඒත් අරතරමින් කතා නොවී යටගිය ඒවා අතරේ ලස්සන love songs ටිකකුත් තියෙනව. මේ පොකුරේ තමයි නන්දා මාලනියගෙ ලස්සනම/ හිතට වදිනම ගායනයන් තියෙන්නෙ කියලයි මට හිතෙන්නෙ. දෙකතුනක් මතක් කරොත්...

 

ගජමන් නෝනාගෙ ඇහින් ලියවුන... ආදරේ කවියක්, සැඳෑ කලුවර කුර ගගා විත්,  ඔබයි රම්‍ය සඳ කිරණ, කඩමණ්ඩියේ, හදවිල කළඹන, ලොවම එපාවී, යොවුන් වසන්තයේ, අරලිය ලන්ඳට වගේ ටිකක් තියෙනව.

 

ඒ අතරේ ගීයක් තමයි මේ ස්ටැන්ලි පීරිස්ගේ මියුරු සංගීතය එක්වුනු සුනිල් ආරියරත්න පබැඳුව... පෙරදා මහ රෑ.

 

මේ සිංදුවේ පද එක්ක ඔලුව වැඩ කරද්දී මුලින් හිතට ආවේ මේක පිරිමි ගායකයෙක්ට ලියපු සිංදුවක් කියලයි. එහෙමත් නැත්තං පිරිමි ඇහැකින් ලියවිච්ච පද පෙළක් කියලයි. මොකද "උර මඩලේ... මුහුණ හොවාගෙන ළසොවින් වැළපුන... ඔබ" කොටස කියන්නෙ සාමාන්‍යයෙන් පිරිමියෙක්, කාන්තාවකටනෙ.

 

මූණ උරහිසේ ගහගෙන අඬන්නෙ ගෑනුනෙ හිටං... 😆

 

හුම්: අඬන්නෙ ගෑනු විතරමද හිටං. දෙතුන් සැරයක් මේ සිංදුව කන ළඟ repeat වුනාට පස්සෙ අර මුලින් ආව අදහස ටිකක් යටගිහින් මෙහෙම හිතුන. දීපියාගේ සිංදුවකත් තියෙන්නෙ... වැහි දිය මහ බිම තෙමුවට බිම තෙමන්නෙ වැහි විතරද කියල. ආන් ඒ වගෙ අඬන්නෙ කාන්තා පාර්.සවය විතරද කියල ඊළඟට හිතුන. ඇත්ත නෙවෙන්න.

 

ළමයෙක් උපදිනකොට ඕක බලන් ඉන්න කොහෙ හරි කාන්තවක් ඇස්වල කඳුළු පුරෝගන්නව. ළමයාගෙ අම්ම හරි අඬනව. ආයෙ ළමයෙක්ට ලෙඩක් දුකක් හැදුනමත් අඩන්නෙ කාන්තාවක්. කවුරුහරි මැරුණමත් ඉකි ගගහා අඬනව දකින්න හම්බෙන්නෙ කාන්තාවන් පිරිසක්ම තමයි. මේ ඇතුලු හැම හැඟීම්බර අවස්ථාවකටම ඇස් තෙමාගන්න ඉස්සර වෙන්නෙ කාන්තාවක්.

 

එතකොට දුක දැනෙන්නෙ අංගජාතයක් නැති පාර්.ශවයට විතරද. හිනාවෙන්න, සතුටුවෙන්න, ලව් කරන්න, sex කරන්න, කෑම උයන්න මේ දෙකොටසටම පුළුවන් වෙනකොට පිරිමිය අඬන්නෙ, දුක් වෙන්නෙ නැද්ද. ඇත්ත... පිරිමි හිතක් හරි හයියයි කියල ලේබල් වෙච්ච සමාජේ, මේ සිංදුවේ පද පෙළ එකපාර ඇහෙද්දී එකපාරටම කාට උනත් සැකයක් එන්න පුළුවන් තමා...

 

ඒත් ඉතිං මේ විදිහට අඬපු පිරිමි පරානත් මේ ලෝකෙ කොහේ හරි ඇති නේ හිටං.

 

හැංගිලා, කළුවරේ අඬන පිරිමි හිත්. හයිය පිරිමි හිත් සමහර විට මේ වගේ සුකොමළ ලඳක්, ආදරියක් ළඟ ලෝකෙට රහසේම දුක දිගහරින්න පුළුවන්. මොකද ජීවිතේ වෙහෙස දැනෙන්නෙ කාන්තාවන්ට විතරක්යැ!

  

පෙරදා මහ රෑ

මා සිහිලැල් උර මඬලේ

මුහුණ හොවාගෙන ළසොවින් වැලපුණ

ඔබේ විඩාපත් නෙතින් ගලා ගිය

කඳුලක කැළලක් ඉතිරි වෙලා

උරහිස තැවරී වියළුණු කඳුලෙන්

ඔබගේ සුනරුත් පැතුමක ගිණි ඇත

සදා දැවෙනෙමි ඒ ගින්නෙන්

ඔබ හට පෙම් කල යුගය නිමා කර

වෙන්වී යන්නට දවස පැමිණ ඇත

සමාව දෙන් මට සෙනෙහෙ සිතින්

පෙරදා මහ රෑ...

 

ගායනය - නන්දා මාලිනී

ගී පද - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න

සංගීතය - ස්ටැන්ලි පීරිස්

Read More

රැස්ව සිටින දහසක් හදවත් එකම සමාධියකට සමවදින මොහොතයි මේ. මුලු ශාලාවම ඉඳිකටු තුඩක් බිම වැටුනත් එය හෙන හඬක් වන තරම් නිහඬය. මහා සංගීතඥයා වාදනය පටන් ගැනීමට තව ඇත්තේ නිමේශයක් පමණි. රසිකයන් මහත් උද්යෝගයෙන් ඔහුගේ වාදනයට සමවදීමට බලා සිටී. ඒ මොහොතේම... ශාලාව දෙදරවමින් අසුන්ගෙන සිටි අයෙක්ගේ දුරකතනය නාද වන්නට විය.

“මේ මොනවගේ මෝඩයෙක්ද, මේ වගේ ස්ථානයක මොහු හැසිරෙන්නටවත් දන්නෙ නැති හැටියක්...” ශාලාවේ සිටි දහසකගේ රෞද්‍ර ඇස් ඔහුවෙත එල්ල විය. මුලු සිරුරින්ම නැගුනු ලැජ්ජාවත්, බයත් සමග වෙව්ලන ඇඟිලි තුඩු අතරින් වහා දුරකථනය ක්‍රියාවිරහිත කළ ඔහු... අසරණ සිනහවකින් ආසනයේ හැකිලෙන්නට වුනි. සුලු විරාමයකින් නැවතත් සභාවේ පෙර නිහඬ බව ඇතිවිය.

මොහොතකින් නැවතත් එම දුරකථන නාදය ඇසෙන්නට විය!

නැත... මෙවර එය ආවේ වේදිකාවෙනි. මහා සංගීතඥයා පෙර ඇසුණු දුරකථන නාදයම නැවත ප්‍රතිවාදනය කරයි.

ශාලාවේ රැස්ව සිටි පිරිස මොහොතක් ගල්ගැසී සිදුවන දෙය බලා සිටියහ. සියල්ලෝම ඒ කෙටි වාදන කණ්ඩය අවසානයේ මහත් හඬින් අත්පොලසන් දුනි. ඔවුන්ගේ හදවත්වල කෝපය වෙනුවට විස්මය මුසු සතුටක් තැවරී තිබිණි. ඒ අතර දුරකථනය හිමිකරුවාද කඳුලු පිරි දෙනෙතින් හා උතුරායන සිනහවෙන් අන් අයගේ අත්පොලසන් නාදයට හදවතින්ම එකතු විය.

සංගීතය ඇතුලු මුලුමහත් කලාවේ උත්තරීතර අරමුණ විනිශ්චය නොව අවබෝධ කරගැනීමයි... එකිනෙකා අතර පරතරය තබන්නට හෝ වෛරය, ක්‍රෝධය ඇතිකරන්නට නොව.

මේ බව එදා රාත්‍රියේ මහා සංගීතඥයා සියල්ලන්ටම ඒත්තු ගැන්විය.

ප.ලි. - නිර්මාණයක් පමණි. සත්‍යය සිදුවීමක් නොවේ. ස්වස්ති සිද්ධම් 😁🙏

Read More