මට දුක ඒකයි

දිනක් තම දීර්ඝ කාලීන මිතුරන් දෙදෙනා හමුවූ අනෙක් මිතුරා තමන් හට ඇති මහත් දුක ඔවුන් හමුවේ කියා සිටියේය.

මචං උඹ දන්නවද අපේ ගෑණි මට කලින් දෙන්නෙක් එක්ක යාලු වෙලා ඉඳල තිබිල. දන්නවද.. දන්නවද උන් මටත් වඩා අඩුවෙන් ඉගෙන ගත්ත අය.

ඉතින් උඹේ ගෑණි උඹව තෝරගත්තෙ උන් දෙන්නට වඩා උඹ බුද්ධිමත් හින්ද නිසා සතුටු වෙයන්කො දුක් වෙන්නෙ නැතුව.

සතුටු වෙන්න.. කෙහෙම්මල. මෝඩයො වෙලත් උන් දෙන්නට අපේ ගෑණිගෙන් බේරෙන්න තරම් මොලේ තිබ්බ..

 

රජය, විපක්ෂය හා ජනතාව

රජය කියන වචනෙ අහන්න හම්බවුනු පොඩි එකා ඒකෙ තේරුම මොකක්ද කියල තාත්ත නිවාඩු පාඩුවේ ගෙදර ඉන්න වෙලාවක ඇහුව. තාම හුරතල් කොළුවනෙ... තුරුලට අරං ගෙදර වැඩ සිද්ධ වෙන හැටිත් ගළපල මේ වචනෙ තේරම් කරලා දුන්න මෙන්න මෙහෙම.

පුතේ බලපං මං තමා මේ ගෙදර ලොක්ක.. ඒ කියන්නෙ රට කරන රජය වගේ. එතකොට බලපං උඹේ අම්ම. මං කරන්න හදන වැඩේවත් කරන්න දෙන්නෙ නෑ.. කියවිල්ල විතරයි. රණ්ඩුවටමයි බර. හරියට විපක්ෂෙ කියන්නෙ, අන්න ඒක වගේ. ඒ වෙලාවට පීඩා විඳින්නෙ කවුද රටේ ජනතාව.. හරියට උඹ වගේ.

ඔහොම කියල දවස් දෙකක් විතර යද්දී රණ්ඩුවක් උනා පොඩි එකාගේ තාත්ත මහා රෑක ගෙදර ආ වෙලේ අම්මත් එක්ක. පහුවදා ආපහු අර විදිහට පොඩි කොලුවා තාත්ත ගාවට ඇවිත් මෙහෙම කිව්වා.

රජය දාගෙන ඊයෙ රෑ විපක්ෂයට ගැහුවා.. ඒත් ජනතාව හිටියෙ අවදියෙන්.

 

සල්ලි දීල ගන්න

අස්පයෙකුත් ගත්තනම් තමුන්ගෙ ගොවිපොළ හැම අතින්ම සම්පූර්ණයි කියල ගොයි මහත්තයෙක්ට දවසක් හිතුන. ඉතින් උන්දෑ පහුවදා තමුන්ගෙ ළමයවත් අරගෙන නගරෙට ගියා.. අස්පය ගන්ට තමයි ඉතින්. මුනුත් අස්ප ගණන් නෙව කියල හොඳම එකෙක් දැන් ගමය තෝරනවා. මේක දැකපු පුත්තරය ඇහුව

ඇයි තාත්තෙ අශ්වයා උඩ නැගල.. එහෙම බලන්නෙ?

පුතේ ගන්න කොට තෝරල හොඳ එකෙක් ගන්න එපෑ..

එහෙම කියල ටික වෙලාවක යන කොට ටිකක් දුකෙන් වගේ කොලුවා තාත්තට මෙහෙම කිව්වා.

තාත්තෙ මං හිතන්නෙ අර එහා ගෙදර මාම හදන්නෙ අපෙ අම්මව සල්ලිවලට ගන්න.

 

සේරප්පුවෙන් ගැහුවොත්

“මචන් මං.. මං මොකද කරන්නෙ මේක ගෙදරින් දැන ගත්තොත්.. විසුමක් වෙන්නෙ නෑ.

සාමාන්‍යයෙන් කොම්පැනි වල වාර අවසාන පාටි, ඇනුවල් මීටින් කියල එක එක ඒවා තියෙනවා. ගොඩක් ඒව ඉතින් බෝතල් සාදා තමා. බීල කෙලින් ඉන්න උන්දෑල ටික විතරක් මීටීම තියෙනවා. රට තොට, ගෙදර ගැන, ගෑනු හුටපට තමා ඉතින් ඔතන කතාව...

ඔහොම තිබ්බ night club පාටියක කෙල්ලෙක් එක්ක හොඳ හැටි නටල වෙරි බිංදුවටම වැටුන කෙනෙක්ට ගෙදර මතක් වෙලා තරු විසි උනා.

ඕ.. දැන් මං මොකෝ කරන්නෙ. ගෙදරින් දැන ගත්තොත්.. අපේ ගෑණි හරි දරුණුයි. මට.. මට සෙරප්පුවෙන් ගහල එලවයි.

එහෙනම් මං කියන්නද නියම වැඩක්.

මොකක්ද..

ටික දවසකට උඹ සේරප්පු දෙක හංගල තියපං..

 

කෝල් එක කාටද

ඔය වගේ ලොකු කොම්පැනි වල වැඩ ඉවර උනහම සුද්ධබුද්ද කොරන්ට වෙනම පත්කළ නිලධාරීන් ඉන්නවයි කියනවනෙ. cleaning service කස්ටිය කියලා තමා හින්ගලෙන් ඒ අයට කියන්නෙ. වැඩ කොරන වෙලාවෙන් පහුත් වැඩ කොරන උන්දලත් ඉන්නවනෙ, යන්න ගෙයක් නෑති ඈයො වගේ සමහරු. තට්ටු විස්සක් තියෙන උහ බිල්ඩිමේ 19 වෙනි තට්ටුවේ තිබ්බ මේ කොම්පැනියෙ එදා එහෙම හිටියෙ ලොකු තැන විතරයි. අනිත් අය කොරපු වැඩ බලන්න වෙන්ටෑ ඉතිං.

ඔන්ට දැන් සුද්ද කොරන ගෑණු උන්දෑ ඒක කොරගෙන යනවා. පහල guard room එකෙන් call එකක් එනව. ගත්ත ගෑණු කෙනා. අහගෙන... හිතට දහිරිය අරං වීදුරු කාමරේට ගියා මේ අසුබ පණිවිඩේ කියන්න.

කමල් මහත්තයා hospital එකෙන් පණිවිඩයක් එවල. මහත්තයගෙ ලමයයි, මැඩමුයි දෙන්නම වාහනේ යන අතරේ නැති වෙලා කියල..

දැන් මේ ලොක්කට ඉහිලුම් නෑ.. ඇයි මේ මැරීගෙන හම්බ කරන්නෙ, බිස්න්ක් කරන්නෙ පවුල වෙනුවෙන්... වෙන්න ඇතිනෙ. ඇරිය ජනේලේ. ජීවිතේ එපා කියල දරුණු හිත වේදනාවෙන් පැන්න..

ඔන්න දැන් 19වෙනි තට්ටුවේ ඉඳන් 12වෙනි එකට වගේ එනකොට උන්දැට සිහි උනා.. ළමයි. මට කොයින්ද ළමයි.

ඔන්න දැන් 8වෙනි තට්ටුව හරියට වැටීගෙන එකකොට සිහි උනේ මැඩම්. මැඩම් කියන්නෙ.. මං තාම බැඳලත් නෑනෙ.

ඔන්න දැන් 2වෙනි තට්ටුව හරියට එනකොට - කමල්. කමල් කියන්නෙ කවුද මං සුනිල් නෙ.......

 

පූසා සහ ලොකු නෝනා

ඔන්න එකෝමත් එක පෝසත් ගෙදරක් තිබ්බ. එකේ හිටිය වැඩකාර ගෑනු කෙනාට ටිකක් විතර පොඩි අප්සොට් එකක් තිබ්බ. වැඩියමත් අවුලක් නැහැ... දවසක් මෙයා ගේ අස්පස් කරකර ඉන්නකොට ලස්ස ගානක් දීල ගෙනාපු ඇල්ටෙස් පූසා වහළට නැගපි. වැඩකාරි වැන්දෙ නැති ටික විතරයි බිමට වඩින්න කියල. නැග්ගට බැහැගන්න බැරි පිටරට පූස් හවස් වෙනකම්ම ඉඳල දුක දරා ගන්න බැරුවද කොහිද මැරිලා පතබෑවුනා බලාගෙන හිටපු වැඩකාරිගේ ඉස්සරහම. කොරගන්න දෙයක් නැතුව බැරිම තැන හාමු මහත්තයට ටැලිපෝන් කරල විස්තරේ කිව්වා.

හාමු සැර දැම්ම, ඔහොම දෙයක් එකපාරට කියනවද කියල. නෝනට කිව්වනම් කලන්තේ දාල වැටෙන්නත් තිබ්බ. ටිකක් හෙමීට කාරණාව කියන්න එපා. අහන කෙනා කුලප්පු නොකර. පූසා ගහට නැග්ග. ඊට පස්සෙ වහලෙට ගියා සමනලයෙක් පස්සෙ.. කියල එහෙම එපෑ හිමීට කියන්න. ආයේ එහෙම මේ වගේ වැඩ කරනවා නෙමේ. securityට කියන්න සුද්ධ කරන්න. ආ.. නෝනට ටෙලිෆොන් කරනවා එහෙම නෙමේ. මංම හිමීට කියන්නම්..

ඔහොම කියල ටික කාලයක් යද්දින් නෝනා හාමුගේ මව් උන්ද එක්කන් ආව ගමේ ඉඳන්..අසනීපවෙලා බේත් කරන්න. දැන් සැප ගෙදර ඉඳන් වයසක උන්ද bed rest කරනවා. දවසක් ඔන්න ටිකක් අමාරු උනා. වැඩකාරී ඇඳ ළඟ.. ටිකක් වෙලා ගියහම මේ ගෑණි දුකෙන් කර කියා ගන්න දෙයක් නැතිව ගියා ටැලිපෝන් එක ගත්ත. එහා පැත්තෙන් හාමු ගත්ත.

මහත්තය.. ලොකු නෝනා එළියට ආව. ගහ වටේ ගියා. ව.හ..ළ.ට නැග්ග..

තියපන් ගෑණියේ ෆොන් එක... මං එනව දැන්ම. නෝනට එහෙම ගන්නවා නෙමේ.

 


              ඕන් නත්තල ළඟ හින්ද මේ කතාව.

 

ජේසු සහ මේරි කරපු දේ

 

නෝනා: ඇදුම් අල්මාරියත් ඇරගෙන මොකක්ද ඔයා කරන්න හදන්නෙ .. නත්තලත් ළඟ තියාගෙන

මහත්තය: ජේසුතුමා කළ දේම තමා.

නෝනා: ඒ මොකක්ද ?

මහත්තය: අද අතුරුදහන් වෙලා, ඉන් අනිද්දා ඔයා ඉස්සරහ පහල වෙනවා.

නෝනා: එහෙම උනොත් මට කරන්න වෙන්නෙ මේරි තුමිය කරපු වැඩේ.

මහත්තය: ඒ මොකක්ද ?

නෝනා: මහත්තයගෙ එක ඇඟිල්ලක්වත් ගාව නොගෙන ළමයෙක් බිහි කරපු එක..

ඉතින් මහත්තය හැම අවුරුද්දෙම නත්තල් සතිය නෝනත් එක්ක ගත කළා.


ගම යනු පීඩා විඳින්නවුන්ගේ අඳෝනාවයි. හදවත් නැත්තවුන්ගේ ලෝකයේ හදවතයි. ආත්ම විරහිත සමාජයේ ආත්මයයි. එය බහුතර ජනතාවගේ මත් උත්තේජකයි. මෙහෙම වැදෑරුවෙ කාල් මාක්ස්. සමහරුන්ට නම් මෙතුමා උතුමෙක්. (කාල් මාක්ස් නම් මේක කිව්වෙ ආගම එකම හිමිකමක කරගෙන විඳවන ජීවිත වල සමාජ පැතිකඩ දිහා බලලයි).

එතකොට සමහර භෞතිකවාදී, විද්‍යාව කරපින්නා ගත් අය කියන දෙයක් තමයි ‘මේ ජීවිතයෙන් එහා පැවැත්මක් තියෙන බවක් පිළිගන්න බෑ. වෙනත් හෝ නොපෙනෙන ලෝකයක් තියෙන බවක් තාම නවීන විද්‍යාවෙන් වත් තහවුරු වෙලා නැහැ. එතකොට තව කියනව මිනිසා ක්‍රියාත්මක වීම කියන්නෙ මොලයේ ක්‍රියාකාරිත්වය මත වන දෙයක් මිස අන් දෙයක් නෙවේ ’.... වගේ කතා.

මට හිතෙන විදිහට අපිට තේරුම් ගන්න බැරි දේවල් නැහැයි කියල ප්‍රතික්ෂේප නොකර, කළ යුත්තේ විමසා බාලා දෙයක් තියේ නම් ඒ දේ තේරුම් බේරුම් කර අවබෝධය පුළුල් කර ගැනීම උත්සුක වීම හෝ නොදන්න දේවල් ගැන කතා නොකර සිටීමයි හොඳ කියල. මොන භෞතිකවාදී, න්‍යායාත්මවාදී කතා කීවත් ඔය සමහරුන් කරවටක් එරී සිටින වෙලේ ආගම සිහියට ඒම වගේම, අවසන් මොහොතේ ඊළඟට මොනවා වෙයිද, අනිත් ආත්මය ගැන වගේ දේවල් ගැන හිතට එන්නෙ ඉබේමටම.

මොනවා තේරුම් නොගත්තත් අප අවට වන ලෝකයේ සංසිද්ධි වත් නිරුවත් දෑසින් බැලුවා නම් නිතැතින්ම කියවෙන එක දෙයක් තියෙනවා. මේ සසරක හැටි...

Samsara (2011) යනු ආඛ්‍යාන නොවන වාර්තාමය චිත්‍රපටියක්. අධ්‍යක්ෂණය Ron Fricke වන අතර නිෂ්පාදනය Mark Magidson. ඒ වගේම ඔවුන් මේ නිර්මාණයට රීල් කැමරා හා ඩිජිටල් කැමරා වර්ග දෙකම භාවිතයට ගෙන තියෙනවා. ඒ තාක්ෂණයන් දෙකේ සංකලනයෙන් වඩා හොඳ නිමවුමක් ලබා ගන්නට. Rotten Tomatoes වල 76% අගයක්ද, Metacritic වල 65% ද, IMDb වල 8.5/10 ක අගයක්ද, Google පරිශීලකයන්ගේ 88% ක ප්‍රතිචාරයෙන් ද ඒ තාක්ෂණික සංකලනය මෙන්ම සිනමාපටයේ විශිෂ්ටතාව යන දෙ කාරණාවන්ගෙන්ම Samsara (2011) උසස් නිමවුමක් බව පෙන්වල දෙනවා. ඒ බව සිනමා සිත්තම විඳගත් පිරිසද එක සේ සාක්ෂි දරනවා.

ජීවත් වෙන්න රැකියා කිරීම, භාණ්ඩ මිලදී ගැනීම, ආහාර ගැනීම, කාපුවා අයින් කරන්න සැත්කම්


එක මාතෘකාවක් ඔස්සේ රූප රාමු පෙළගැස්වී නොතිබෙන මෙහි තේමාව ලෙස ‘ඉපදීම, ජීවිතය, ලෝකය, මරණය, වෙනස්වීම වගේ කාරණා ඔස්සේ ගලා යන බව දැක ගන්න පුළුවන්. ඒ ඔස්සේ ඔවුන් තම නිර්මාණය සම්පූර්ණ කිරීමට රටවල් 25ක් පුරා රූගත කිරීම් සිදු කර තියෙන බව සඳහන්. ඒ බව චිත්‍රපටයේ අපූරු රූප රාමු සාක්ෂි දරනවා. අපූරු විතරක්ම නොවේ මේ ජීවිතය ගැන ගෙවූ, ගෙවෙන කාලය ගැන නැවත සිතා බලන්න ඒ අපූරු රූප රාමු අපව යොමු කරනවා. ගැඹුරු ඇතුළාන්තයකට අපිව ගෙන යනවා. මෙතෙක් ගෙවූ ජීවිතය අර්ථවත්ද...... ජීවිතය කියන්නෙ කුමක්ද. අපට නොතේරෙන ජීවිතයේ, මනුෂ්‍යත්වයේ කොටස කුමක්ද..

ජීවත් වෙන්න රැකියා කිරීම, භාණ්ඩ මිලදී ගැනීම, ආහාර ගැනීම, කාපුවා අයින් කරන්න සැත්කම්

සලෙළු ලියක් තෝරාගන්න නැතිනම් කැමති අයුරින් නිර්මාණය කරගෙන රසවිඳින්න


ජීවිතයේ නොපෙනෙන, නොදකින පැතිකඩ ඔවුන් ප්‍රේක්ෂකයාට විවෘත කර දෙනවා... සිතා බැලීමට. මේ ගෙවල්, මං මාවත්, යාන වාහන, තාක්ෂණික උපකරණ, සුපිරි කඩ සාප්පු, නොනිදන නගර, රැකියා ස්ථාන, අහස සිඹින ගොඩනැගිලි අතර අප ගතකරන ජීවිතයට එපිටින්, ඉහළින් පවතින යමක් ඇද්දයි සිතන්නට යොමුවනව... සිනමාපටයට යොදාගෙන තිබෙන විශිෂ්ඨ සංගීතයද එයට මනාව ඉවහල් වෙනවා.

කාලයේ වැලි තලාවට සැඟව ගිය නිවාස, අහස සිඹින නිර්මාණ හා නොනිදන නගර

ආරක්ෂාවට නිපදවන අවිආයුධ, ආරක්ෂක අංශ, යුද්ධ හා හමුදා ඇතුළු රණ ශූරයන්


ඉතින් අපි මේ ගෙවන ජීවිතය ගැන “බලන් කඩතුරා හැර දෑසේ” වගේ කියමනක් රැගෙන එන හදවතට මෙන්ම බුද්ධියටත් ගැඹුරු සංවේදනා ඇති කරන්නට හැකි මේ සිනමාපටය නරඹන්න ඔයාලටත් ආරාධනා කරනවා.

සිරවුණු ජීවිත හා සිරගත ජීවිත, යන්නෙ කොහිදැයි නොදත් ජීවන මගීන්, කැමතිම මිනී පෙට්ටියේ අවසන් ගමන


      විචාරක සටහනක් -

සාම්ප්‍රදායික සංචාරක සටහනක් හෝ වාර්තා සිනමාපටයක් නොවන samsara වාචික නොවන මග පෙන්වන භාවනාවක හැඩයක් ගනී

 18+ යම් යම් දේ ඇතුලත් වන නිසා ඔන්ට කළින්ම කිව්වා. ඔක්කොම අය එහෙම නිසා අවුලකුත් නෑ නෙ. කෝකටත් රේටින් කොරන එක ඇඟට සැපයි...

 

ඉස්කෝලේ යන්න බැහැ


උදෑහනින්ම අවදි වෙච්ච වයසක අම්ම තමන්ගෙ පුතා ඉස්කෝලේ යවන්නට ඕන හැම දෙයක්ම ලකලැහැස්ති කොරල ගිහින් කතා කෙරුව. පුතාට යන්ට සුදානම් වෙන්න කියල...

අනේ අම්මේ ඉන්න දෙන්න.. හෙට යන්නම්

එහෙම පුළුවන්ද පුතේ. කෝ එන්න.

අනේ මට බෑ. මට ඉස්කෝලේ යන්න කිසි කැමත්තක් නෑ..

වාර විභාගත් ළඟයි නේද.. හැම ලමයමත් එනව. වැඩ ගොඩයි. කෝ..

ළමයි.. ඕකුන් මට පේන්න බෑ..

බෑ නෙමේ.. ටීචර්ල ටිකත් බලන් ඇති ඔයා එනකම්..

හ්ම් ටීචර්ල. උන්ට මාව පේන්න බෑ..

එවර ටිකක් කේන්ති ගිය වයසක උන්දා තමුන්ගෙ ළමයට මෙහෙම කිව්වා. එහෙම කියල පුළුවන්ද.. ඉස්කෝලෙක ප්‍රින්සිපල් කෙනෙක් නැතුව කොහොමද වැඩ කෙරෙන්නෙ.. කෝ යන්න ලැහැස්ති වෙන්න..


රූපය - පාසල් ප්‍රේමය කියන්නෙ මේක වෙන්ටෑති  2 රූපය - අනාගත ජීවය උපත ලබතැයි සැලකෙන විදිහ   3 රූපය - සෙටිංස් වල අවුල සොයා යෑම


පෙම් ලියමන

 

ඔන්න එකෝමත් එක පුරාණ කාලෙක අමාරිස් නෙමේ අමර කියල ළමයෙක් හිටිය. එයාගෙ පන්තියේම හිටිය හැඩකාර ලමිසසියක් නයන කියල. දිනක් ඔන්න හැඩකාර නයන ගැන දඟකාර අමරගෙ හිත වැඩ කරන්ට පටාන් අරං, තමුන්ගෙ අත්අකුරු කැත නිසා වෙන කෙනෙක් ලව්වා ලිව්ව ලව් ලෙටර් එකක්. මේක අහුඋනා ප්‍රින්සිපල් තැනට. ඉතින් ලොකු තැන මේක පොඩිවට විසඳන්න කියල හිතාන අමර හා නයනගෙ මේ මල් කඩන සීන් එක දුන්න ඔවුන්ගේම පන්ති භාර යසවතී ගුරුතුමියට. ලඟකදි සැමියා මියගියපු අවුලෙන් ටිකක් ඩාම් ඩූම් වෙලා හිටපු යසවතී ගුරුතුමිය ලියමන ටයිප් කරපු ළමයව හොයා ගත්ත. ලිව්වේ ගාමිණි. ගෙන්නගත්තා එතුමිය ලියමනත්, ගාමිනීවත් ලඟට. දැන් පන්තියම උසාවියක් ගානට නිස්සද්දයි.

ඈ ගොනෝ තොට මන් සිංහල පන්තියේ ඉගැන්නුවේ, මෙහෙම ලියුම් ලියන්න ද..

නෑ ටීච. මන් ලිව්වේ අමරගේ බල කිරීමට.. මන් නෙමේ ඕක දුන්නෙ නයනට.

වහපිය කට.. එන්න එපා මාත් එක්ක එකට එක කියන්න..

හ්..ම්..

බලපන් බලපන් වාක්‍ය අවසානෙ තිත නෑ. න ණ ල ළ වැරදි. මෙහෙමද මං උඹලට ඉගැන්නුවෙ...

න්..නෑ ටී....ච

විභාගෙට ගියත් ඉතින් ඔය ටික තමයි උඹලගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්න පුළුවන්.. දන ගහන් හිටපන් පීරියඩ් එක ඉවර වෙනකං.. ආයේ එක වැරද්දක් ඇතුව හරි මෙහෙම ලියල මට අහුවෙනවකො..

න්.නෑ... ටී..ච.

  ඔහොම තමයි යස කැකිල්ලෙ නඩු තීන්දුව තීන්දු කරේ යසවතී ගුරුතුමිය.


ඔහොට්ටේලියාව කොහෙද ?


ඔන්ට පහල පන්තියකට එකෝමත් එක දවසක උදා වුනා ලෝක සිතියම් අධ්‍යන වාරය... ගුරුවරිය දැන් ළමයින්ට ලෝකේ රට රටවල් බෙදිලා තියෙන හැටි. සාගරයෙන්, දේශසීමා වලින් වෙන් වෙන හැටි ගැන කියල දෙනවා. ඔය අතරේ එක නසරානි පොඩි එකෙක් ළඟ ඉන්න අයට පැන්සල් විසික් කරකර විකාර නටනවා. ගුරුවරිය ඒ ළමයව නැගිට්ටුවල ඇහුව. ඔයා දැන් පාඩමට ඇහුන්කං දීගෙනද හිටියෙ කියල.. ළමයත් ඔව් ටීච කියල කිව්වා.

මේක ඇත්තද කියල බලා ගන්න ගුරුවරිය ඇහුව, එහෙනම් කියන්න ඔස්ට්‍රේලියාව තියෙන්නෙ කොහිද කියල.

ළමයත් දන්නවා වගේ කිව්වා ටීච 23 වෙනි පිටුවේ කියල.

 

තාත්ත මොකද කරන්නෙ?

 

සමහර පොඩිඋන් ඉන්නව. නසරානි එකේ උපරිම. කවුරුත් ඉන්න තැන මොනවා හරි රෙදි නැතිවෙලා යන උත්තරම තමා දෙන්නෙ. නැත්තන් අහන්නෙ ඒ වගේ එක්ක. දෙන්න උත්තර ලොවෙත් නෑ. ගහෙත් නෑ. ඔය වෙලාවට වහ කෑවනම් ඊට හොඳයි කියල හිතෙන වාර අපමණයි.

ඔහොමත් එක ළමයෙක් ගෙදර උන්දලා හිටපු පාසලෙන් අයින් කරන් වෙන පාසලට එක්ක ආව. වෙනසක් උනොත් දඟ අඩුවෙයි කියල හිතන්. බාලාංස පන්තියකට අලුත ළමයෙක් ඇතුල් උනහම එයාව නැගිට්ටවල විස්තර අහනව පන්තිභාර ගුරුතුමිය.. බොහෝ වෙලාවට. ඔන්න දැන් ගුරුවරිය මේ දඟකාර දරුවාගෙන් විස්තර අහගෙන යනවා. එතකොට ගුරුතුමියත් ලාවට තේරුණා ආවේ නම් ඇම්ඩගෙ සහෝදරයෙක්ද කොහිද කියල. දෙකට කපපු පණුව වගේ හිටන් ඉන්නෙත්. වැඩිය නැතුව අඩුවෙන් ප්‍රශ්න ටික අහගෙන ගියා ෂේප් එකේ.

 

ඔය පුතාගේ ගෙදර තව කවුද ඉන්නෙ..

දැන් ඉන්නෙ වැඩකරන නැනීයි, බල්ලයි විතරයි

ගුරුවරිය ආයේ ප්‍රශ්නෙ පැහැදිලිව ළමයාගෙන් ඇහුව.

මායි, අම්මයි, තාත්තයි, නැනීයි, බල්ලයි, අම්මගේ බඩේ ඉන්න නංගියි විතරයි.

දැන්නම් ඇති කියල අන්තිමට ඇහුව තාත්ත මොනවද කරන්නෙ කියල.

  මූ ගත් කටටම කිව්වා. අම්ම කියන දෙයක් තමයි ඉතින්.....




රෝමෙ 30 ලිව්වේ මෙහෙමයි

 

ගණිත ගුරුතුමිය සිසුන්ට පාඩම් පොතේ ඊළඟ පාඩම වෙච්චි රෝම ඉලක්කම් වලින් ගණන් ලියන හැටි කියා දුන්න. ළමයි එතකොට තිහ ලියන්නෙ මෙහෙමයි “ XXX ”. එහෙම කියල ඉවර වෙලා කතා කරමින් ඉන්න ළමයෙක් නැගිට්ටුවල ඇහුව මොකක්ක්ද ඔතන කතාව කියල.

නෑ ටීච මන් මේ කිය කිය හිටියෙ රෝම ඉලක්කමෙන් 30 ගහල google search කරොත් එන්නෙ වෙන උත්තරයක් කියල.

 

සර්ව නාම

 

ඔන්ට ගණිත නෙමේ සිංහල විෂය භාර ගුරුවරිය උගන්නන ගමන් ළමයි දෙතුන් දෙනෙක් කෑ ගහගන්නවා දැක්ක. කෑ ගගහ ඉන්නව. දැන් කියල දුන්න පාඩම මතකද... ගුරුතුමිය එක ළමයෙක්ට ඇඟිල්ල දික් කරලා කිව්වා ආ කියනව බලන්න සර්ව නාම දෙකක්.. ළමයට හරියටම ෂුවර් නෑ තමුන්ටද අත දික් කරේ කියල හරියටම. ඒ නිසා භාගෙට වගේ නැගිටලා

කවූද..? මම...?

හරි වාඩිවෙනවා... වාඩිවෙනවා.

ක්‍රැකෝෂියා රාජ්‍යයේ සිට ඇමරිකාවට එන වික්ටර් නවොස්කි පැටලෙන්නේ පඹ ගාලකය. තම රටෙන් නැගුණු ගුවන් යානය New York නුවර බලා එන අතරතුර, එහි සිවිල් යුද්ධයක් ඇතිවී තියෙනවා. එම නිසා ඇමරිකානු රජය විසින් ක්‍රැකෝෂියා (ප්‍රබන්ධ) රාජ්‍ය තන්ත්‍රය පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කිරනවා. මේ සිදුවනා මොහොතේ ගුවන් යානයෙන් බැස New York ගුවන් තොටුපොළට ඇතුල්වන වික්ටර්ට තම රටට ඇතුල් වීමට හෝ නැවත පිටත්කර යැවීමට හැකියාවක් ඇමරිකානු බලධාරීන් සතුව නැහැ. කොටින්ම ඔහු වෙනුවෙන් පාලනාධිකාරියට ගන්න කිසිඳු ක්‍රියාමාර්ගයක් නැතුව යනව. මෙයට විසඳුමක් ලැබෙන තුරු පාලනාධිකාරියට සිද්ධ වෙනවා ඔහුව පර්යන්තයේම රඳවා ගැනීමට, තත්වය පහදා දීල. භාෂා ප්‍රශ්නයත් එක්ක එය ටිකක් අපහසු කාර්යයක් වුනත් නවොස්කි වෙන්නෙ මොකක්ද කියන එක, වෙන සිදුවීම් එක්ක තේරම් ගන්නවා. ඔහු ගුවන් තොටුපළෙ සිටින කාලෙ තුළ භාවිතයට කෑම සකාල පත්, තොටුපල පුරා ගමන් කරන්න අවසර පතක් පවා බලධාරීන් ලබා දෙනවා විසඳුමක් ලැබෙනකම් ඔහුව මුදාහරින්න බැරි නිසා.

 

Saving Private Ryan (1998), Catch Me If You Can (2002) කියන චිත්‍රපට දෙකට පස්සේ නැවතත් තම ශක්තිමත්ම සංකලන සගයා වන Tom Hanksව යොදා ගනිමි 2004 වසරේ නිකුත් කල මේ චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂනය කරන්නෙ Steven Spielberg. සත්‍යය කතාවක කොටසක් ගෙන එය ප්‍රතිනිර්මාණය කර මෙය නිපදවූ බවක් තමයි සඳහන් වෙන්නෙ. පෙර සිනමා ද්විත්වය වගේම මේ චිත්‍රපටයත් ඉතාම සාර්ථක වෙනවා වාණිජමය වශයෙන් හා විචාරක ප්‍රතිචාර යන දෙ අංශයෙන්ම. The Terminal සම්පූර්ණ දාවන කාලයෙන් 85% කටත් වැඩි ප්‍රමාණයක් ඇතුළත් වන්නෙ ගුවන් තොටුපොළක් ඇතුලේ වීම ප්‍රේක්ෂකයාට තවත් නවමු  අත්දීමක්ය. සියලු සිදුවීම් ඇත්තම පර්යන්තයක සේ පෙනුනත් එය සම්පූර්ණයෙන්ම චිත්‍රපටය සඳහා නිර්මාණය කරන ලද්දක් බව අපට නොපෙනෙන තරම්ය. රූපගත කිරීමට, විවිධ පැති ඔස්සේ කැමරා කාච මෙහෙයවීමට එය බෙහෙවින් ඉවහල් වී ඇති. කැමරාකරු Spielbergගේ දීර්ඝකාලීන සගයා වන Janusz Kaminskiය. ඒ වාගේම මේ ප්‍රබන්න්ධ රාජ්‍යය වන ක්‍රකොෂියාව සඳහා ජාතික ගීයක්ද ලියා තිබීම තවත් සුවිශේෂී කාරණයකි.

 

නාට්‍යමය හා ප්‍රහසන කාණ්ඩයට අයත් The Terminal (2004) චිත්‍රපටයෙ ප්‍රධාන චරිතය වන නවොස්කිගෙ හරහට හිටින්නේ, වෙන්න බලන් ඉන්න ඉහල නිලධාරියා වන ඩික්සන්ය. ඔහු අනෙක් අයට දන්වනවා නවොස්කි ගැන ඇහැ ගහගෙන ඉන්න කියල. හොරෙන් රටට ඇතුල් වෙන්න හැදුවොත් නීතිමය පියවර ගෙන පොලිසියට භාර දීල ඔහුගෙ කරදරෙන් නිදහස් වෙන්න. මොකද තම පත්වීම ලබන්න තියෙන කාලය අතරතුර අවුලක් හදා ගන්න ඩික්සන්ට උවමනා නෑ. අනෙක පිටවන කාලයකුක් නොදන්න නිකරුනේ ඉන්න සිදුවුණ මේ සේවකයකුත් නොවන මුහුණක් ආරක්ෂක කැමරාවල නිතර නිතර පෙනෙන්නට වීම..  ඊළඟට මොහු මොකක් කරයිද? මෙවැනි මානසික සිතුවිලි වලින් පීඩාවට පත් ඩික්සන් හට නවොස්කි හිරිහැරයක්, මානසික වදයක්ය. ඉතින් නවොස්කිව තම දැලට හසු කරගන්න ඩික්සන් විවිධ උපක්‍රමත් යොදයි.

 

 ඒත් ඉංග්‍රීසිවත් හරිහැටි බැරි රටකජු කෑන් එකක් තියන් ඉන්න නවොස්කි ඉවෙන් මෙන්, තමා වටා සිදුවෙන මේ දේවල් තේරුම් ගන්න දක්ෂ වී ගැටලුව විසඳීමට කාලයට භාර දී බලා සිටි. ගුවන් තොටුපොල ඇතුලෙම ජීවත් වෙමින්... එයට අනුගතව. මේ අනුගත වීම කොහොමද කියනවනම් කෑමට දුන්නු සලාක පත් අහිමි වීම නිසා ගුවන් තොටුපොල ඇතුලේ රැකියාවක් පවා ඔහු හොයා ගනී. ඒ විතරක් නෙමේ සාමාන්‍යය පුද්ගලයෙක් එදිනෙදා කරන සෑම කටයුත්තක්ම ඔහු මේ අංගනය තුළ රැඳෙමින් කරනවා විතරක් නෙමේ කෙටි කාලීන පෙම්වතියකුත් සොයා ගන්න දක්ෂ වේ. මේ වෙනකොට නවොස්කි තොටුපොළේ හැම දෙනාගේම හිත හොඳ මිතුරෙක් වගේම පෙම්වතුන් එකතු කිරීමේ අනංගය විදිහට පවා ක්‍රියා කරමින් ඔවුන් සමග තම හිරවෙච්ච ජීවිතය මේ පර්යන්තයේ ගත කරනවා.... විඳවමින් නෙමේ විඳිමින්.

නවොස්කි ඇඟ සෝදමින් - පෙම්වතිය සමග රාත්‍රී ආහාර ගනිමින් - නිදා ගනිමින්


ඇත්තෙන්ම ප්‍රශ්නය ඇත්තෙ රටේ හා සංක්‍රමණික නීතිය, ප්‍රතිපත්තිය තුළ මෙවන් මොහොතක ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය ගැන සඳහනක් නොමැති කමයි. ඒ හැර ඩික්සන් පවා මේ මොහොතේ අසරණය. ඒ නිසා ඔහු නවොස්කිගෙන් මිදීමට වෙහෙසෙයි, අසාධාරණ අත්අඩංගුවකට ගැනීමෙන් තොරව. මෙයින් මතුවන ඝට්ටනය මුළු චිත්‍රපටය පුරා විහිදේ.

 

කිසිඳු පාර්ශවයක්, පුද්ගලයෙක් වීරයා හෝ දුෂ්ටයා නොකර, ලේබල් නොගසා ප්‍රේක්ෂකයාට එය ඉතුරු කිරීම Steven Spielbergගේ බොහොමයක් චිත්‍රපට වල දැකිය හැකි එක් සුවිශේෂී කාරණයකි. (එත් කිතු දහම උසස් බව පෙන්වන එක නම් කරනවා ෂේප් එකේ). කලාකරුවා කළ යුත්තේද එයයි.  වීරයා හෝ දුෂ්ටයා තෝරා දීම කලාකරුවා සතු යුතුකමක් හෝ වගකීමක් නොවෙයි. ඔහු ප්‍රේක්ෂකයාට සිදුවීම හෝ සංසිද්ධි දැනීමට සැලැස්වීම, සංවේදවට පත් කිරීම තුලින් රසිකයාටම, ප්‍රේක්ෂකයාටම ප්‍රඥාගෝචර එය තේරුම් ගැනීමට හා මතයකට පැමිණීමට උදව් සැපයීමයි කළ යුත්තේ. එය ඉතා උසස් අන්දමින් ප්‍රධාන චරිත ද්විත්වය රඟපෑ Tom Hanks හා Stanley Tucci සිදුකර ඇත. විශේෂයෙන්ම Hanks වෙනස්ම තලයකට රංගනය රැගෙන ගොස් ඇත Forrest Gump චිත්‍රපටයේ අප දැකගත් භූමිකාව වාගේ. ඔහු විහිළු තහළු නොකරයි. චරිතය තුලින් හාස්‍යය මතු කිරීම නම් අති අමාරු කාර්යය විශිෂ්ට ලෙස සිදු කරයි. (Charlie Chaplin චිත්‍රපටවල ආකාරයෙන්). එය මුළු සිනමාපටය පුරාම ප්‍රේක්ෂකයා ඇද තබා ගැනීමට සමත් වේ.

 

වරක් ඩික්සන් ඔහුගෙන්, ඔබ තම රටට නැවත යන්න කැමති දැයි අසනවා. වර්තමානයේ එහි යුධ තත්වයක් තියෙන නිසා ඒ මත නැවත තම රටට යාමට ඇතිවන සාධාරණ බය හේතුකරගෙන ඔහුව ඇමරිකාවේ රැකවරණයට යටත් කර ගැනීමේ අදහසින්. ඒ මාර්ගයෙන් හෝ ඔහුව ගුවන් තොටුපොලින් ඉවත් කරගන්නට ගත් උත්සාහයත් වැළකෙන්නේ නවොස්කිගගේ සත්‍යවාදීබවද නැතිනම් ඉංග්‍රීසි හරිහැටි නොතේරුම් කමද.. නැතිනම් ඒ දෙකමද වන්නට පුළුවනි. ඔහු එහිදී සරවල පිළිතුරු දෙනවා නැහැ, එය මගේ රට... මේ කාමරයෙ ඉන්න නම් මන් දැන් ටිකක් බයයි... අවශ්‍ය පිළිතුර නොලැබෙන තැන ඩික්සන් ඔහුට පිටත් කරන්නට සැරසෙනවා. ඒත් සමග කෙසේ හෝ ඔවුන්ට අවශ්‍ය තමන් බය වෙන දෙයක් ගැන දැන ගන්නට යැයි සිත, නවොස්කි තමා හොල්මන් වලට, ඩ්‍රැකිව්ලාට, මෝරුන්ට බය බව පවසයි... මෙවන් සිතන්නට බොහෝ දේ ඉතිරි කරනා සිදුවීම් රැගත් සාර්ථක serious comedyයක් මේ දක්වා හොලිවුඩ් වල සිදු නොවූ තරම්ය.

 

නවොස්කි ගුවන් තොටුපොළින් පිටවෙන මොහොතේ එය දැක ගැනීමට සියලුම සේවකයින් පැමිණ.



  ඉතින් ක්‍රැකෝෂියා රාජ්‍යයේ සිටි වික්ටර් නවොස්කි රටකජු කෑන් එකක් අතැතිව ඇමරිකානු භූමියට ඇතුල් වන්නට හදන්නේ මන්දැයි දැන ගැනීමට නම් The Terminal (2004) සලරුව නැරඹීමටම සිදුවේ.

වැඩිම සැරිසැරුණු වීදි

වීදියේ සැරිසරන්නන්

වීදියයේ ලියුම් පෙට්ටිය

Name

Email *

Message *